| | |
|
واژۀ احیا در عهدجدید و عهدعتیق به دو معنای مختلف اما مرتبط به هم بکار رفته است. این واژه در عهدجدید، یک بار بهصورت اسم و سه بار بهصورت فعل بکار رفته و در هر چهار مورد به احیای نهایی خلقت اشاره دارد (برای نمونه نگاه کنید به اعمال رسولان ۳:۲۱)
|
|
|
اعیاد مختلف اسرائیل برای این قوم سمبل عمل خدا بود. جشنهای سالیانه قوم اسرائیل نمادی بود از اینکه خدا با آنهاست و در کنار آنها زیست میکند. اسرائیل در این جشنها هم برکات و مواهب الهی را میستود و هم عمل خدا در طول تاریخ را بهیاد میآورد ...
|
|
|
کریسمس بهعنوان روز تولد مسیح، همه ساله در سراسر جهان مسیحیت جشن گرفته میشود. در این روز درختی تزیین میشود، دوستان و آشنایان به یکدیگر هدیه میدهند، بابانوئل با خدایان خود بچهها را خوشحال میسازد و همه چیز نوید شادی و شعف میدهد
|
|
|
روز رستاخیز عیسی مسیح از مردگان یکی از مهمترین اعیاد مسیحیان است. روز یکشنبه برای اولین بار از سوی شورای نیقیه در سال ۳۲۵ میلادی رسماً بهعنوان روز قیام مسیح معرفی شد و بدین ترتیب مسیحیان روز یکشنبه را جایگزین روز شنبه یا "شبات" کردند
|
|
|
ریشهیابی واژه یوبیل دشوار است. ظاهراً این کلمه در اصل از ریشۀ عبریِ "یوبِل" بهمعنی قوچ مشتق شده است، زیرا از شاخ قوچ در سال یوبیل بهعنوان شیپور برای فراخوانی قوم خدا استفاده میشد ...
|
|
|
واژۀ پرستش بهمعنای ابراز تشکر و قدرشناسی قلبی است. در عهدعتیق پرستش در قالب "حمد و ثنا"، "عرض حال"، "تقدیم قربانی"، "نذر کردن"
|
|
|
ریشههای عبری و یونانی این واژه در بردارندۀ مفهوم گوش سپردن و یا شنیدنی توأم با توجه به یک مرجع مقتدر است. عهدعتیق مکرراً ...
|
|
|
این واژه در بردارندۀ تسلط بر واکنشهای عاطفی است. برای مثال، یوسف در رویارویی با برادرانش احساسات خود را کنترل نمود ...
|
|
|
بسیاری از متفکرین دنیامدار عهد باستان، امید را فضلیت قلمداد نمیکردند بلکه آن را صرفاً توهمی ناپایدار میدانستند که ...
|
|
1 2 3 |